8-4-2001 Column 102 Internet bedrijven, nieuwe economie en andere onzin!(4)


Naar aanleiding van een aantal artikelen, die recent in de USA pers verschenen (Herald Tribune, New York Times, Business Week) zal de komende weken een aantal van de aspecten behandeld worden, die steeds ter sprake komen.

Het was mij het weekje weer wel. Jantje lacht en Jantje huilt. Gejammer in de USA over pijlsnel dalende koersen en dan een paar goede berichten en Wall Street en de Nasdaq stijgen als raketten om vervolgens weer terug te zakken. Hoe die reacties stroken met de zorgvuldige beschouwingen van de Chart-gluurders is sterk de vraag. De ene dag wordt met stelligheid beweerd, dat de FED de rente misschien niet zal verlagen en de werkelooscijfers zijn net bekendgemaakt of dezelfde experts verklaren stellig, dat Greenspan nu niet anders kan dan de rente tussentijd verlagen. In Europa kunnen wij er ook wat van. Telecombedrijven worden op de beurzen gemarteld. Gelukkig maar dat de hele branche in de problemen zit, want als de banken gedwongen zouden worden om het eigen vermogen van sommige bedrijven serieus op normale criteria te evalueren, dan waren er drastischer zaken te bespreken. Trouwens als de beurs zijn eigen normen en waarden serieus zou hanteren, dan zaten er vermoedelijk al wat fondsen op het strafbankje van de AEX, AMX en Midcap.
Deze week de handen vol gehad aan het registreren van telecom en datacom-medewerkers, die door de ontstane paniekerige situatie op de beurs ten prooi gevallen zijn aan de bezuinigingswoede van vooral Amerikaanse telecom gerelateerde dochterbedrijven in Nederland. Een stormpje en men staat zonder pardon buiten de poort. Vandaag de trotse bezitter van een contract van 250K+ en morgen de straat op.
Niet alleen, maar met tientallen tegelijk en waarom? Paniek, speculatiedrift? Met economische omstandigheden heeft het in ieder geval niet echt te maken.
Zal het snel beter worden voor de mensen, die nu door het noodlot getroffen zijn? Ik waag het te betwijfelen. In Telecom-land wordt het voorlopig niet meer wat het was. Al was het alleen maar omdat men de resultaten voorlopig weer zal toetsen aan de normale maatstaven.
Dit dwingt bedrijven weer te kijken naar lange termijnprestaties. De behoefte aan getalenteerde en ervaren leiders in het bedrijfsmanagement wordt weer groter. Mensen die in staat zijn de signalen die de markt afgeeft te interpreteren en dan bedoel ik niet het napraten van de enorme hoeveelheden business-analisten, die over van alles en nog wat hun mening hebben, want die ontvangen hun input ook maar uit die feiten die de bedrijven over hun reilen en zeilen kwijt willen. Of denkt u echt dat de banken iedere week aan de achterdeur een overzicht ontvangen van het weekjournaal van de beursgenoteerde bedrijven?
Wij moeten ons weer gaan concentreren op de continu´teit van de bedrijven en hun vermogen de gewenste winstmarges te realiseren. Hun zaken goed gefundeerd doen met een product dat voldoet aan de kwaliteitseisen, die de markt stelt. Dus niet op "praatje pot" zaken doen met kalnetn, die het toch niet begrijpen! Bedrijven moeten aan hun kwaliteits-imago bouwen en voor een gezond huishoudboekje zorgen, waarbij de kosten in de tijd door de baten worden gedekt en een paar slechte jaren kunnen worden overbrugd zonder ingrijpende rampen. Zodat zij niet naar de kapitaalverschaffers terug moeten om te vertellen, dat het niet, nog niet of nooit zal lukken om aan hun rendementsverwachtingen te voldoen, ...en of zij maar even wat meer kapitaal willen verschaffen. Om een dergelijk strategie kunnen verwerkelijken, zal men zich meer dan thans onafhankelijk moeten opstellen ten opzichte van diezelfde kapitaal-verschaffers. Op die manier wordt men minder afhankelijk van de aandelenbeurzen en hun emotionaliteit.
Dat hoeft voor niemand slecht te zijn! Natuurlijk heeft ieder bedrijf dat kapitaal nodig had, met begerige ogen gekeken naar de enorme emissie-mogelijkheden gekeken. Met stijgende aandelenkoersen, kan men gemakkelijk expanderen door uitgifte van nieuwe aandelen, maar als de beurswaarde daalt, kan het snel misgaan. Het uitrekenen of het eigen vermogen nog positief is, of wanner een bedrijf in de gevarenzone komt, is snel gebeurd met alle gevolgen van dien. Ik herinner nog maar eens even aan de speculaties rond HCS in het begin van de jaren 90, deze week weer in het nieuws in verband met de Bega-Claim. In principe was toen alleen maar sprake van een bedrijf dat teveel had ge´nvesteerd en geconfronteerd werd met een dalende beurs, waardoor men in de gevarenzone kwam en extra vreemd vermogen moest aantrekken door een emissie in een onvriendelijk beursklimaat. Ook bij Infotheek was toen hetzelfde het geval. Niet zo maar een fundamenteel slechte bedrijfspolitiek, maar gewoon te veel risico's op het verkeerde moment. Domme pech dus! Laten wij hopen dat deze ellende ons dit keer bespaard blijft. Hoe moeilijk het is om een economie, die in een negatieve spiraal zit weer nieuw elan te geven, ondervindt men al meer dan 10 jaar in Japan, waar men sinds het uiteenspatten van de bubble-economie geen kans meer heeft gezien om de voorheen zo geprezen imposante groeicijfers weer te evenaren. Ook Duitsland is economisch na de eenwording niet meer die economische locomotief van Europa, die het ooit was.
In Nederland jammeren we over de oplopende inflatie. Net of dat niet te voorzien was geweest. Het komt ons alleen niet uit. De impuls van een stijgende BTW voor de inflatie lijkt mij een beetje onderschat, met daarnaast nogal wat stijgende kosten die gerelateerd zijn aan overheidsmaatregelen. Wat te denken van de stijging van de ziektenkostenverzekeringen. De wachtlijsten moesten korter dus iedereen werd met een stijging van de maandpremie van tenminste 10 % boven de extreem stijgende kosten opgezadeld. Gezien de enorme premies die wij al betalen draagt zo'n verhoging best bij aan de inflatie!


Noot: Kijk voor het laatste banenaanbod op de IBS vacancy-pagina's en http://www.jobbingmall.nl/ en regelmatig op de nieuwsgroepen nl.markt.banen en dds.banenmarkt.

 
© TW 2001