24-06-2001 Column 110: Solliciteren in 2001: Vraag en aanbod (2)
 
In de dagelijkse praktijk wordt vaak de opmerking gehoord, dat men twijfelt aan het de toegevoegde waarde van arbeidsbemiddelaars in het algemeen en werving en selectie bureaus in het bijzonder.
Geregeld komen wij op de jobsites stekelige opmerkingen tegen van kandidaten, die pinnig stellen, geen prijs te stellen op reacties van werving en selectie bureaus of executive searchers. Anderen willen alleen maar lastig gevallen worden door lieden die ze concrete aanbiedingen doen. Soms ook krijgen wij negatieve post van kandidaten, die vinden, dat werving en selectie bureaus weinig voor hen doen. Daarbij gaan zij er gemakshalve even aan voorbij, dat zij die bureaus niet betalen en zelfs wettelijk niet mogen betalen. Zij geven dus een derde partij, die alleen het smeermiddel is tussen vraag en aanbod, min of meer de schuld ervan, dat een probleem (het vinden van een nieuwe aantrekkelijke werkplek) niet zo gemakkelijk zonder hun bemoeienis wordt opgelost!
Allemaal best begrijpelijk als je bedenkt, dat er in Nederland op dit moment ongeveer 2000 Werving en Selectie Bureaus opereren. Aan een boom zo vol beladen hangen wel een paar wormstekige appeltjes! Immers van nummer 1 tot nummer laatst in de rangorde van deze beroepsgroep blijft het allemaal mensenwerk. De een doet het gewoon beter dan de ander. Vooral omdat het bij het matchen om een delicaat spel gaat tussen werkgever, bemiddelaar en kandidaat. Als ťťn van de partijen niet wil communiceren, wordt het al gauw erg moeilijk om het optimale resultaat te behalen. Vaak is de communicatie slechter naarmate de search-opdracht vrijblijvender is. Het niveau van communiceren van de drie partijen is in het algemeen het slechtst bij "No Cure, No Pay" opdrachten. Het gaat daar immers eigenlijk in de beleving van de opdrachtgever slechts om het ontsluiten van de gegevens van de kandidaat. De rest denkt men zelf veel beter te kunnen afhandelen. Wij zetten daar met ons beleid (gebruik van consultants, die vakbekwame managers in hun adviesgebied zijn geweest) grote vraagtekens bij. Cv-schuiven, wat een neerbuigende naam is voor die praktijk, leidt niet tot werk waar je als W & S bureau echt trots op kunt zijn.
IBS heeft daarom nog wel eens moeite met het feit, dat jobsites suggereren, de menselijke invloed ook qua beoordeling van karakter van de kandidaat en cultuur van de onderneming via een slim search programma te kunnen uitschakelen.
Natuurlijk heeft men gelijk waar het zuiver technische functies betreft en dan nog alleen bij de eerste en tweede loopbaanstap.
De kandidaat is een onbeschreven blad en staat nog open voor iedere belofte van de potentiŽle werkgever. Later in de loopbaan heeft men een aantal eigen ervaringen en beleeft men loopbaanemoties, die niet in simpele zwart-wit stellingen te vangen zijn.
Daar gaat zorgvuldige communicatie een rol spelen. Uitwisseling van ervaring, kennis van bedrijfsprocessen, katalyserend werken in het contact tussen de bedrijfsfunctionarissen en de kandidaat, worden bepalend voor de match. Daar past geen vlug interviewtje bij, maar moet je als consultant in een ontspannen sfeer met de kandidaat van gedachten wisselen. Onze mensen nemen daar geregeld tegen de twee uur voor. Het liefst een beetje in de buurt van de werkplek van de kandidaat, zodat hij of zij zich niet onnodig hoeft te verplaatsen om alleen maar met een intermediair te praten. Respect voor het efficiŽnt gebruik van de tijd. Overigens speelt dat tweezijdig, want vaak praat een kandidaat ergens in het land met ons terwijl hij de volgende dag vrolijk tekent bij een nieuwe werkgever. Geen voorbeeld van respect voor elkaar.
Veel kandidaten denken aan hun toekomst in termen van leidinggeven, uitdagingen en veel (meer) verdienen. Zij steken niet onder stoelen of banken, dat zij snel verveeld zijn geraakt bij hun oude werkgever, omdat het werk al snel in de routinesfeer terechtkwam. Anderzijds vergeten zij, dat zij door het opbouwen van een gezin en een sociaal leven, blij moeten zijn, dat niet iedere dag ontaardt in een strijd om het bestaan. Men brengt minstens 40 uur in de week door met werken en naast minimaal toch ook 40 uur slapen, houdt men niet veel tijd over om zich te ontspannen, als er ook nog dagelijks minimaal 2 uur woon/werkverkeer bij komt.
Jarenlang op de toppen van de zenuwen functioneren doet je tweezijdig opbranden en velen verspelen naast hun baan op die manier ook hun gezin.
Vandaar ook steeds meer de verzuchting, dat men geen werkmachine wil zijn. Juist in het streven dat te voorkomen ligt voor de zwaardere functies de bemiddelende taak van de intermediair.
Uitdagingen houden de kans op winst en verlies in. Soms biedt verlies een nieuwe kans door het leereffect, soms ook is het de inleiding tot een persoonlijke crisis.
Het is onze ervaring, dat er vaker gefaald wordt, dan men toegeeft. Wij lezen dagelijks hele moeilijke redeneringen waarom iets niet gelukt is. Men begreep elkaar niet, of er waren onvoldoende middelen. Helaas is, een gesprek waarin men zich bewust is van het eigen falen, heel zeldzaam.
Menselijk, maar wel heel lastig voor onze consultants. Zoiets komt er ook maar moeilijk uit en zeker niet op basis van een questionnaire, maar altijd alleen maar door een goed intermenselijk contact.


 
Noot: Kijk voor het regelmatig bijgewerkte banenaanbod op de IBS vacature-pagina's en op http://www.jobbingmall.nl/ en regelmatig op de nieuwsgroepen nl.markt.banen en dds.banenmarkt.
 
© TW 2001