23-09-2001 Column 114: Beschaving (?)
 
Wat is de waarde van een mensenleven?
Een vraag, die ons bezighoudt na de aanval op Washington en New York van 11 september.
Wat is het nut van dergelijke acties?
Maakt het ons iets duidelijk, of gaat het om een soort kamikaze macho gedrag?
Vergelding voor de steun van de USA aan Israel?
Of gewoon zinloos geweld tegen de samenleving.
Discussies laaien alom op, zal de USA ongenuanceerde vergeldingsacties gaan plegen?
Wie is voor en wie is tegen een aanpak van wereldterreur?
Wie heeft begrip voor dergelijke acties en waarom en wie niet?
Is het de schuld van de USA zelf vanwege de hoogmoedige wereldmachthouding?
Is President Bush wel telegeniek genoeg?
Moeten we solidair met en loyaal zijn aan de USA, of moeten we een beetje halfslachtig discussiŽren?
Al die vragen zijn uitgebreid aan de orde geweest in de pers en op de verschillende televisienetwerken. Met veel specialisten uiteraard. Waar ze die kennis aan ontlenen is niet duidelijk, maar sommigen blijken bijna onvermijdelijk te zijn.
Pratend zal onze beschaving naar de bliksem gaan. Dat onze maatschappij bol staat van incompetente lieden, die over van alles en nog wat hun mening geven en zich verder bescheiden op een afstand ophouden, zodat ze niet door enig geschil persoonlijk getroffen worden anders dan door de overgemaakte vergoeding voor hun nutteloos publiek optreden, is nog tot daar aan toe, maar dat wij ons vervolgens als samenleving door allerlei onzinnige speculaties uit ons evenwicht laten brengen is veel erger.
Op de beurs is in een paar weken 1 biljoen dollar aan waarde vernietigd. Zoiets staat in geen verhouding tot de schade die de terroristen hebben aangericht. Wie veroorzaken deze schade?
"De aandeelhouders". Maar wie zijn in hemelsnaam die idioten, die hun kalmte niet kunnen bewaren? Zijn dat de mensen, die hun spaarcentjes belegd hebben in een paar aandeeltjes of zijn dat juist de grote beleggingsfondsen. De chart-gluurders en de analysten, die dit natuurlijk allemaal via hun steunlijnen en andere trendkanalen onzin hebben zien aankomen. Nu weten ze van geen steunlijn meer af.
Het is net als eerder op deze plaats werd geschreven over het management van bedrijven. Onze samenleving wordt geknecht door het dictaat van de media, die ons in hun propaganda taal reacties op drama's in New York en Washington opdringen. Ons net zo lang terroriseren tot wij meer of minder in paniek raken en door onze acties andere mensen in problemen brengen, door werkeloosheid, financiŽle schade en wat nog meer.
Los van het feit, wie de terroristen zijn, waar zij hun kampen hebben en hoe zij aangepakt moeten worden, heeft de reagerende "beschaafde wereld" duidelijk laten zien, dat men niet stabiel genoeg is om de kalmte te bewaren, een kalmte die in de USA door de president en zijn staf vooralsnog wel bewaard is.
Wij zijn dus bereid om onder druk de fundamenten onder onze eigen samenleving weg te trekken en bijna spontaan onszelf nog een veelvoud van de schade te berokkenen bovenop die welke de terroristen ons aandoen.
Het hoeft dan ook geen verbazing te wekken, dat het respect voor de saamhorigheid binnen onze leefgemeenschap in fundamentalistische kringen niet zo groot is!
Men vindt ons zwak en verweekt. De voorbeelden zijn velerlei. Politie die niet optreedt tegen juichende mensen in de straten in Gelderland na de aanslagen. Politie die de ouders van lastige Marokkaanse jongeren betrekt bij de oplossing van orde problemen. Hoe denken wij nu precies dat die ouders optreden? Ook praten misschien? Nee ouderwets de knoet er overheen. In de jaren '80 de gelegenheid gehad in IndonesiŽ een minister te ontmoeten, toen er in IndonesiŽ sprake was van de moordpraktijken van de mysterious gunsquads, die notoire criminelen in de kampongs om het leven brachten. Ik vroeg er naar en zijn antwoord was vrij laconiek. Meer politie of militairen op straat was niet haalbaar en zou nauwelijks bijdragen tot een versterkt gevoel van orde en veiligheid. Het bewustworden van de consequenties van crimineel terroriserend gedrag zou wel helpen, ..en inderdaad het werd er relatief veiliger door. Overigens ontkende de man heftig iedere regeringsbetrokkenheid. In de fundamentalistische kringen staan er demonische straffen op ongehoorzaamheid en volgt men (zelfs) zelfmoordbevelen op. Dat hoeft niet ons voorbeeld te zijn, maar het spontaan onderuit halen van de pijlers onder onze eigen samenleving, hoeft ook niet ons doel te zijn.
Het feit dat men zich ineens afvraagt wat 50000 Afghaanse asielzoekers precies in Nederland doen en waarom ze eigenlijk gekomen zijn en de ontdekking dat zij gecontroleerd worden door Taliban-aanhangers is een beetje zot. Net als de uitspraak dat er geen reden is om de toelatingsnormen voor asielzoekers nog eens zorgvuldig te overwegen.
Het is te hopen, dat wij inderdaad in staat zullen zijn om met chirurgische precisie het wereldterrorisme aan te pakken en zo de samenleving te ontdoen van nodeloze bedreiging van haar bestaan. Intussen is het zinvol om ons te realiseren, dat er groepen in de samenleving bestaan die een andere mening hebben over goed en kwaad of sterk en zwak, over orde en discipline. Het is niet nodig daar overmatig begrip voor te tonen, of om alle slechte daden te nuanceren, het is veeleer zaak ons zelf te ontdoen van tot dusver gerespecteerde elementen (niet terroristisch, maar even schadelijk), die met hun financiŽle en politieke propaganda ook dagelijks voor enorme schade zorgen en voor de samenleving een voorbeeld zijn voor het gebrek aan respect voor gezagsdragers, die voor de veiligheid en vredige moeten zorgen.

 
Noot: Kijk voor het regelmatig bijgewerkte banenaanbod op de IBS vacature-pagina's en op http://www.jobbingmall.nl/ en regelmatig op de nieuwsgroepen nl.markt.banen en dds.banenmarkt.
 
© TW 2001