22-11-1998 Column 13: Business Proces Redesign (2)

Als beloofd ga ik in op nog een aantal factoren, die aanzetten om eens wat anders naar de toekomst te gaan kijken.

Gewijzigde internationale verhoudingen.
Wie had begin jaren '90 kunnen denken, dat het gehele Oostblok uit elkaar zou vallen, waarbij eigenlijk nog maar n wereldmacht zou overblijven. Of dat Zuid Afrika een stabiele overgang naar een normale democratie zou maken en een belangrijke politieke rol op het Afrikaanse continent zou gaan spelen. Dat President Soeharto in Indonesi de macht zou moeten afgeven. Of dat er in de New Emerging Asean Tiger Landen een diepgaande crisis zou optreden.
Het eerste betekende geweldig veel voor onze defensie-inspanningen. Er is minder nodig, dus moet een groot gedeelte van de defensie-industrie zich op andere producten gaan instellen. Inmiddels heeft dat proces wel zijn beslag gehad, maar het heeft wel betekend dat de economie er een aantal jaren de invloeden van heeft ondervonden. Door een versterkte inspanning om de ontwikkeling van staatsbegrotingen onder controle te brengen heeft men kans gezien ook in landen die vermaard waren voor hun hoge inflatie de rente aanzienlijk naar beneden te brengen. Met name in de EU was men hierin zeer succesvol. Renteniveaus van rond 4 % waren voor het laatst waargenomen in 1960.

Vermeend gebrek aan talent.
Ook hier begint langzaam een gewijzigd inzicht op te treden. Lange tijd was het heel normaal dat men in managementkringen zocht naar opvolgers, die net niet de kopie of volledige kloon waren van het zittende management. Kloontje min zogezegd, capabel maar niet bedreigend. Een tikje conformistisch misschien met de bestaande orde. Juist daarom net niet goed genoeg om echte doorbraken tot stand te brengen op beleidsgebied of om een duidelijk stempel te drukken op de company image. Men ziet in dat het anders moet, maar er is nog een lange weg te gaan. In de jaren '90 ging het vooral om het opbouwen van de (informatie) maatschappij. Het ging er lang niet altijd om of men gelijk had, maar wel of men ieder zo snel mogelijk zijn eigen standpunt kon laten weten. Geleidelijk krijgen de meeste bedrijven behoefte aan een marketing communicatie specialist, die de voorlichting in goed banen kan leiden. Bergen informatie komen ter beschikking en de vraag rijst of men echt wel in staat is al die informatie ook te verwerken.
Ofschoon veel jongere mensen een kans kregen, mits die zich op een of andere manier ergens in vergelijkbare situaties hebben bewezen, is dit geen bewijs van werkelijk ondernemen en het voeren van een moedig baanbrekend beleid. Dat past ook helemaal niet in onze consensuscultuur. De poespas rond Schiphol wel, maar die wordt natuurlijk nergens in de wereld begrepen. Los van het feit of uitbreiding kan of niet kan, lijkt mij de eerste opgave, een bruikbaar alternatief op tafel te krijgen vr we op alle mogelijke manieren in binnenland en buitenland de belangen tegen ons in het harnas jagen. en serieuze associatie Schiphol Weg tegen 2010 en rond 2008 de hoge snelheidstrein door het Groene Hart voor het eerst aankomend op datzelfde Schiphol, moet nog gelezen worden.
Betuwelijn ja of nee en het naderende wegeninfarct in het naburige grensgebied in Duitsland. Wie legt dat verband? Goederentransportcapaciteit bij NS Cargo? Oplossing is het schrappen van een paar stoptreinen. Z breekt men de goodwill voor het openbaar vervoer. Trouwens maar goed ook, dat niet iedere Nederlander voor het openbaar vervoer kiest. Al eens gedacht aan de mogelijkheid van stakingen? Of een echte strenge winter. Die heeft trouwens op de autowegen hetzelfde dramatische effect. Is dat vermeend gebrek aan talent in Nederland? In ieder geval wordt ons gezicht op de toekomst er aardig door vertroebeld.

Steeds hogere eisen aan de kwaliteit van de organisatie.
De automatisering biedt hier de helpende hand. De organisaties zijn allemaal veel platter geworden. De leiding wordt duidelijker, maar ook ervaren managers moesten het veld ruimen. Het helpt, maar is niet zaligmakend. Wij zien dat bij het 2000-probleem. Veel bedrijven praten er graag over, maar doen er weinig aan. Niet voor niets wijst men er vanuit regeringskringen steeds op, dat men er voldoende aandacht aan moet besteden en vooral in oplossingen moet investeren.
Niettemin is de toegankelijkheid van informatie binnen ondernemingen sterk aan het verbeteren door ERP-programma's, die de bedrijfsprocessen kunnen controleren. Echter dan moet men zich eerst terdege bewust zijn van diezelfde bedrijfsprocessen. Moeten die misschien wel grondig worden aangepast aan de eisen van deze tijd. ISO certificering werd ingevoerd evenals de CEE-norm. Het werken met programma's als ITIL en Total Quality Management bracht de werkelijke situatie in beeld. Waar ISO-certificering aan de orde was, bestonden er twee mogelijkheden of een kast vol met handleidingen en bij iedere audit onverwachte problemen of kiezen voor een verankering van de normen, waarden en processen van de onderneming binnen een bruikbaar geautomatiseerd management systeem of ERP-programma. De laatste is veruit de beste!

Volgende week passeren de productiviteit, het fenomeen "Lage Lonenlanden", de procesbeheersing en de noodzaak kort op de markt te sturen de revue.

Noot: In 1994 (10e jaargang, nr. 6) en 1995 (11e jaargang, nr. 1) heb ik in het maandblad Kwaliteit in Bedrijf een paar artikelen gepubliceerd over BPR. Nu wordt de inhoud van deze artikelen nog eens behandeld gezien vanuit de verhoudingen in 1998. Als u prijs stelt op het originele artikel dan wordt dit u op verzoek per E-mail toegestuurd.

© TW 2001