08-08-2004 Column 143 Zin en onzin van de effectenbeurs als graadmeter van het economisch herstel
 

Zoals reeds eerder opgemerkt op deze plaats, lijkt het alsof het creŰren van beurswaarde belangrijker is dan kwaliteit en continu´teit van de onderneming en zijn producten.
Zo kan het gebeuren, dat in onze drang om de toekomst te voorspellen steeds meer nieuwe indexen en kerngetallen verschijnen, waarop de beleggende wereld reageert met Nederland als altijd "voor de muziek uitrennend".
Onrust in de wereld, inflatiedreiging in de USA of kans op rentestijging in de USA, de AEX gaat voorop in de daling.
Inmiddels zijn wij in een jaar tijd meer dan 30 % achterop geraakt op de Duitse DAX index, alsof het hier slechter gaat dan in Duitsland!
Soms slaat de absolute gekte toe, zoals bij het bekend worden van het aantal nieuw ontstane banen in juli in de USA.
De groei blijft steken bij 35.000 banen terwijl er zo'n 250.000 verwacht werden en alsof wij in Nederland niets anders aan ons hoofd hebben, staat de AEX binnen 10 minuten op -3%, is de 10-jaars rente in de USA met 0,25% tot 4,10% gedaald en is de Euro met 2 volle centen in waarde gestegen.
Op datzelfde moment staat op de CNN-Money site nog een artikel, waarin stevig gespeculeerd wordt over de stijging van de korte rente met tenminste 0,25 % op aanstaande dinsdag en hoe dat de markten en de bedrijfswinsten wel weer zal gaan treffen.
Intussen biedt de olietermijnmarkt ook het aanzicht van een slagveld, vol speculatie en sensatie.
Een prachtig werkterrein voor daghandelaren, die de enige zijn die voordeel trekken van de lage korte rente, tegengesteld aan het veel speculatieve geleuter in de media over de voor- en nadelen van de consument door de lage rente, tot en met de invloed ervan op de hypotheekrente en de gevolgen voor de huizenmarkt alsof daar iemand geld leent voor minder dan 1 jaar!
Hoe sneller de korte rente omhoog gaat, hoe beter dat is om de ongewenste speculaties iets te beteugelen.
Immers hoe lager de rente hoe sneller een day-trader in welk product dan ook winst maakt.
Inmiddels is de olietermijnmarkt al zo ziek, dat er veel meer olie wordt verhandeld dan wordt geproduceerd en dat is af te leiden uit de verhandelde termijn contracten die een vaste volumeomvang hebben.
Olie wordt tenminste 10X verhandeld vˇˇr het de eindgebruiker bereikt.
Specialisten lopen elkaar voor de voeten met onzinnige commentaren over de invloed van de olieprijs op de wereldeconomie en de inflatie..
Er is nauwelijks nog iemand te vinden die een realistisch inzicht heeft in de verhouding van dagelijkse productie en consumptie, maar zoveel is zeker, dat er een dagelijks overschot zou moeten zijn zelfs als men storende interrupties in producties of exporten meeneemt en men zich rekenschap geeft, dat de Irak oorlog nimmer aanleiding heeft gegeven tot onderbrekingen in de aanvoer van ruwe olie. Er zijn zelfs bronnen die suggereren dat er een dagelijks productieoverschot is van 1,5 tot 4 miljoen barrel ruwe olie. Dat men daarmee de strategische reserve aanvult, waarover nergens betrouwbare cijfers bekend zijn, is een verdere onzekere factor.
Intussen leutert men lustig voort over het faillissement van Yugos, alsof de Russische regering zomaar in eigen vlees gaat snijden. Als dat wel zo was zouden wij daar al lang over gehoord hebben, omdat men dan vanuit de USA regering al lang bij President Putin aan de Hotline zou hebben gehangen.
De Russische overheid speelt het spel wel op het scherp van de snede maar heeft totaal geen belang bij een totale panieksituatie, hoewel het als groot exporteur natuurlijk wel goed uitkomt dat de olieprijs extreem hoog is.
Verhalen over extreme groei, daarmee verbandhoudende extreme stijging van grondstoffengebruik en dus olie door China en India, zijn naast in de olie-industrie ook in de staalindustrie voorwerp geweest van gigantische speculatie.
Toen echter door de Chinese regering op de rem werd getrapt, was dit na de beursdaling tengevolge van de angst voor inflatie weer een aanleiding voor een beursdaling door angst voor een daling van de groei van de wereldhandel.
Inmiddels is er een volgende angst bijgekomen, nu blijkt dat we met nog 4 jaar Bush als President net zo slecht uit zijn als met Kerry als president, of is dat nog slechter?
Ook de flauwekul, dat naarmate het jaar voorschrijdt er meer kans is op gigantische terroristische aanslagen op primaire doelen in de wereld en daar dan uitgebreid over gaan speculeren, is te gek voor woorden. Het enige nuttige is te zorgen dat de veiligheidsdiensten waar ook ter wereld beter met elkaar gaan communiceren, terwijl voor Nederland geldt dat wij eens moeten ophouden met het loslaten van mensen op basis van vormfouten.
Het is misschien handiger binnen de rechtspraak een recht op herstel van vormfouten toe te staan. Dat tast de rechten van een vermeende crimineel niet aan, maar beschermt wel de samenleving en bevordert het rechtsgevoel.
Het ironische is dat grove tot exorbitante winststijgingen niet meer genoeg zijn om aandeelhouders gunstig te stemmen, het moet nog heftiger nog scherper omhoog, positieve signalen gelden nergens meer, daling van het lange rente niveau van 100 basispunten tot 4,10 % in de USA wordt doodgezwegen, terwijl dat juist goed is voor investeringen in de kapitaalgoederenindustrie.
Daarmee wordt het tijd dat men zich realiseert, dat de echte belegger/ondernemer niets meer te zoeken heeft op een effectenbeurs, die verworden is tot een wildwest theater, waarin iedere beweging ok is als het maar een heftige beweging is, want dan wordt er geld gemaakt.
Inmiddels zijn er beursfondsen te vinden die 5 % dividendrendement halen en hoort men niemand meer over te hoge koers-winstverhoudingen, die er natuurlijk voor sommige fondsen best nog bestaan.
Technische analisten zien nog grotere dalingen van de beurs in het verschiet, want in hun beleving gaat het om charts en voorspelbare steunlijnen.
Juist in het licht van de hiervoor beschreven emoties een belangrijke reden om onze oren daar niet meer naar te laten hangen.
In de zomerperiode van 2004 speelt gewoon het gebruikelijke gebrek aan handel op in de zomer: Men is emotioneel en enig aanbod zorgt voor extreme dalingen. In 2002 gingen wij in Wall Street in dezelfde periode onstuitbaar 3000 punten naar beneden.
Half augustus trekt het allemaal wel weer bij als de vacanties voorbij zijn.
Misschien is het tijd voor een signaal gewoon onze doelstellingen eens opnieuw te evalueren en te gaan ondernemen in plaats van te speculeren en te leuteren over zaken waar men geen verstand van heeft!


Hans van der Sar
Directeur IBS
0655-733039
hans@ibsss.nl

 
Noot: Kijk voor het regelmatig bijgewerkte banenaanbod op de IBS vacature-pagina's http://www.ibsss.nl/en op http://www.jobbingmall.nl en regelmatig op de nieuwsgroepen "nl.markt.banen" en "dds.banenmarkt" .
 
© TW 2004