12-06-2006: Column 152 De situatie op de arbeidsmarkt
 
Wij zien al enige tijd dat de werkgelegenheid in Nederland toeneemt.
In dat opzicht is de situatie enigszins te vergelijken met die van 1995.
Plotseling was er krapte op de arbeidsmarkt en vooral de ICT was de grote trekker.
Niets was te dol en iedereen die één keer een PC aan of uit had gezet kon worden gebruikt.
Het grootste probleem was om aan personeel te komen en ook je graantje als bedrijf mee te pikken.
Hele omscholingstrajecten werden op gang gebracht om het tekort in de ICT op te vangen.
Vooral het onderwijs ondervond daar de schadelijke werking van wat de wannabee ICT-er ook zou gaan verdienen het was meer dan hij in het onderwijs aan salaris kon binnen brengen.
Helaas was het eind 1999 uit met de pret en werden de werknemers, die niet voldeden in het begin langzaam en later wat minder vrijwillig via ontslagprocedures afgevoerd.
Tot in 2001 werd het beeld nog een beetje vertekend door de hype in de telecom, maar ook die was na World On Line wereldwijd voorbij.
Natuurlijk laat de ineenstorting van de ICT in de periode 2000-2004 zijn sporen na.
Ook in de ICT studeren minder leerlingen af op HBO en Academisch niveau terwijl de vraag weer toeneemt.
Die overigens wel weer wordt geremd door het wegvloeien door outsourcing naar lage lonen landen.
Of dat outsourcen allemaal wel zo'n wijs is moet de tijd uitwijzen, want de wereldwijde arbeidsmarkt werkt als een groot reservoir de arbeid stroomt naar het laagste kostenpunt en als daar de technisch hoogwaardige capaciteit (dus niet noodzakelijkerwijs het totale arbeidsvolume) is gebruikt gaat ook daar de prijs omhoog. ( Een vergissing, die ten aanzien van India en China met hun enorme arbeidsreservoir nog wel eens gemaakt wordt, terwijl over de communicatieproblematiek helemaal gezwegen wordt).
Hoeveel die prijs omhoog gaat, dat is de vraag!
De outsourcing van de ICT naar grote dienstverleners in eigen land omdat het immers geen basisactiviteit is, leidt er vaak toe dat deze plotseling gedwongen zijn de mensen te gaan zoeken, die zij zelf de laatste 5 jaar niet hebben opgeleid. Daar betalen ze dan grif meer voor dan de niche bedrijven die wel veel aandacht aan kennisverwerving en behoudervan hebben besteed.
Een ding is zeker, de specialisten worden niet minder betaald dan voorheen en omdat de dienstverleners ook wat moeten verdienen kost het allemaal zo'n 30 tot 50% meer dan voorheen, maar ja de payroll is korter!
Het gevolg van de toegenomen vraag is intussen is een heftige looninflatie waarbij dot.net specialisten die eind 2004 nog blij waren met salarissen van 2250 Euro per maand, zich nu op het internet afficheren met de kreet dat ze onder de 4500 Euro per maand niet meer hun bed uitkomen.
Zoals de vorige groeiperiode werd gekenmerkt door de stimulans van vraag vanuit de ICT, zo wordt deze periode gekenmerkt door een grote vraag op industrieel gebied. Vooral de energiewinningssector zoekt in deze tijd enorm veel mensen en alle toeleverende bedrijven roeien met de stroom mee. Of wel dat hopen ze te doen, aan opdrachten géén gebrek, maar aan personeel zo veel te meer.
Niet voor niets wordt er al lang vanuit Economische Zaken op gewezen dat er te weinig HBO-ers en Academici in het technische beroepenveld afstuderen.
Tezelfdertijd waren de bedrijven nog vrolijk bezig 57-plusser af te serveren.
Natuurlijk is de ene 50-er de andere niet en de een slijt harder dan de ander, maar iedereen op die leeftijd over een kam scheren werkt ook niet echt en niemand wordt daar gelukkiger van, want het is kennisvernietiging!
Dat wij in de tussentijd een belangrijk deel van onze industrie naar lage lonen landen hebben overgebracht lijkt naar nu blijkt geen soulaas te bieden voor de optredende tekorten.
Tekorten die naar verder opvalt nog niet zijn doorgedrongen tot de recruiters van veel bedrijven.
Enerzijds worden schapen met 5 poten gezocht, waarbij er meteen gekeken wordt naar het pootje dat de zaag vasthoudt voor de gevestigde orde, want dat wordt meteen afgehakt.
Kloontje min zullen wij maar zeggen "we zoeken het evenbeeld van de manager", maar dan zoals bij de slager "mag het een beetje minder zijn", want we willen geen stenen in de vijver, om van onrust maar te zwijgen.
Wel ambitieus maar graag ongevaarlijk!
Kennisniveaus zijn soms ook op managementniveau bedroevend en de kennis die er is wordt angstvallig onder het petje gehouden en vormt een deel van het "overwicht".
Je kan het ook anders doen, namelijk talent herkennen en via nieuw personeel aanvullende andere kennis verwerven en daarmee het geheel sterker maken!
Iemand die tot managementniveau gereikt heeft, is klaarblijkelijk creatief en inventief genoeg geweest om dat door inspanning te bereiken. Aandacht hebben voor creativiteit, inventiviteit en innovatie met diezelfde motivatie en inspanning als onderweg naar de top is getoond, zou hem daar kunnen houden, protectionisme door kennis af te schermen leidt tot een devaluatie van de teamprestatie.
Soms denk ik wel eens dat het tot de bedrijven nog niet is doorgedrongen, dat talent schaars is en gekoesterd moet worden.
Zij denken door hun wervingsopdrachten breder te spreiden ook echt betere kansen te maken op het aantrekken van het kwalitatief hoogwaardige personeel.
Daar is evenwel niets van waar, want veel intermediairs hebben in de slechte periode besloten te bezuinigen op hun meest waardevolle gereedschap " het kandidatenbestand" en vissen nu gebroederlijk in een ondiepe vijver, terwijl het er juist om gaat om nù de briljantjes te vinden die je in de slechte periode zou hebben kunnen identificeren.
Met veel superlatieven wordt er gepraat over inspanningsverplichtingen en over deelname van de intermediair in de risico's, maar waar het wezenlijk omgaat is dat één partij kwalitatief hoogwaardig personeel wil vinden en de andere partij deze groep graag wil contracteren.
Dat betekent niet dat je bedrijven moet aanzetten om als bezigheidstherapie allemaal voor eigen rekening en risico in een ondiep vijvertje te gaan vissen, terwijl je zelf als ondernemer met enige kennis van zaken ook kunt weten dat de kans op succes uiterst beperkt is, als het voorwerk van de intermediairs al jaren achterstallig onderhoud behoeft.
Het heeft dan ook helemaal geen zin als het vissen begeleidt moet worden door grote advertenties van de vissers zelf, want dat toont slechts aan dat ze de vraag naar hoogwaardig personeel op het moment dat u het als opdrachtgever vraagt helemaal niet kunnen beantwoorden en wat erger is ze schamen zich er niet eens voor.
Daarbij gaat het erom dat de intermediair opereert vanuit vakinhoudelijke kennis binnen hun activiteitenterrein(en), waarbij hun toegevoegde waarde zit in het voorwerk, wat inderdaad een vermogen aan investering heeft gekost, dat door sommige partijen in slechte tijden werd weggewuifd met de kreet als wij een vinger opsteken vinden wij zo 10 kandidaten.
Die kandidaten waar het toen om ging zijn dezelfde die nu ook door iedere werkgever zelf kunnen worden gevonden via hun eigen recruiters of P en O mensen.
Hoedt u als opdrachtgever voor deze kretologie, want u spreekt met een hobbyvisser op stekelbaars.
Wat u zoekt is een professionele visser op bijzondere vis in een omgeving die thans echt het karakter begint te dragen van een "kandidaten-markt".


 
Noot: Kijk voor het regelmatig bijgewerkte banenaanbod op de IBS vacature-pagina's http://www.ibsss.nl/en op http://www.jobbingmall.nl en regelmatig op de nieuwsgroepen "nl.markt.banen" en "dds.banenmarkt" .
 
© TW 2006