25-04-1999 Column 33: Plezier in wat je doet. Laat je uitdagen.

Geregeld kom ik mensen tegen , die zwellen in zelfmedelijden. Ondanks hun volharding en hun tomeloze inzet gekoppeld aan hun ijzeren discipline, slagen ze er maar niet om op de weg naar de verwezenlijking van hun droom enige voortgang te bereiken. Ik vraag mij dan af, hoe dit eigenlijk komt. Natuurlijk gaf ik in een vorige column al aan, dat de een op weg naar zijn ideaal genoeg heeft aan inzet en creativiteit en de ander zich wellicht moet doodwerken in bloed zweet en tranen. Beide wegen kunnen naar succes leiden. De een zal het wel wat moeilijker hebben dan de ander, vooral waar inventiviteit moet worden vervangen door tomeloze inzet. In zo'n situatie gaat het erom, dat je werk doet wat je prettig vindt, prettige collega's hebt en voortgang realiseert. Als dat niet zo is gaat het erom, dat je je dat ook tijdig realiseert. Het heeft geen zin ambities in een richting te hebben waarvoor je geen aanleg hebt en waarin je eerlijk gezegd ook niets presteert, of waarover je zelf de grootst mogelijke twijfels hebt.
Twijfel neem je mee naar huis daar zal het ongetwijfeld zijn weerslag hebben op je leefomgeving. Je zult het gevoel krijgen dat je jezelf en je omgeving teleurstelt. Dit ontwikkelt een spanning om je heen, die de mensen om je heen onmiddellijk gewaarworden. Zij zullen je dus bij alles watje doet onwillekeurig nog meer dan normaal onder druk zetten. Wie kent niet die situatie waarin je extra je best doet en juist alles mis gaat. Onzekerheid is dus een afbreukfactor van enorme omvang. Weet, dat je gewoon op het ene terrein beter opereert dan op het andere. Doe er moeite voor om voor jezelf uit te vinden wat jouw sterkte is! Zo'n keuze kan je helpen bij het bereiken van je doelstellingen. Natuurlijk zijn er mensen, die je kent, die het allemaal schijnbaar achteloos voor henzelf weten te regelen. Ga niet op de uiterlijke schijn af, maar trek duidelijk je eigen plan. Dat je denkt dat een ander zich niet hoeft te motiveren, discipline heeft, talent en wat nog meer, betekent niet dat die ander misschien wel net zoveel moeite moet doen voor het bereiken van doelen als jij. Als je in een specifieke richting bent begonnen en het lukt niet probeer dan je vizier wat bij te stellen. Niet het kiezen van een andere richting is fout, maar het insisteren bij een foutieve aanpak is fout. Niemand is ooit veroordeeld voor het bijstellen van de marsroute op een moment dat dat kon. Dit betekent niet dat je het bij het minste geringste moet opgeven, maar wel dat je voortdurend in de spiegel kijkt en een gezicht ziet dat tevreden is met zijn inspanningen. Dat je iemand ziet, die weer tevreden aan een nieuwe dag begint en 's avonds met voldoening terugziet op de prestaties van de dag. Niet alles hoeft gelukt te zijn, maar als je kunt zeggen dat het een welbestede dag was, zit je nog op de goede lijn. Zodra je een nurks gezicht in de spiegel ziet en geen positieve gevoelens meer hebt overgehouden, is het tijd om je af te vragen of je jezelf en anderen deze horizonvervuiling moet blijven aandoen of dat je maar beter een lijn kunt trekken en de eer aan jezelf moet houden. Gedurende dit proces is het belangrijk dat je contact houdt met je omgeving, op het werk en ook binnen je netwerk. Het gaat er om wie je kent en minder wat je weet. Als je de ander een indruk geeft dat je iets graag wilt en je bent optimaal gemotiveerd, maak je een veel betere kans te krijgen wat je wilt, dan wanneer je je ambities voor jezelf houdt. Klassiek is de situatie rond een man, die bepaalde ambities koesterde, waarvan zijn management op de hoogte was. Toen er een beroep op hem gedaan werd een probleem op te lossen, was men verbaasd dat de functionaris de betreffende positie nog niet bekleedde en besloot men deze hem snel toe te kennen.
Wat echter nog belangrijker is, dat men een neus ontwikkelt voor de kansen, die zich voordoen. Daar moet je klaar voor zijn en weten wat je moet doen als je die ene zo belangrijke mogelijkheid, gaat benutten. Dan is er geen tijd om lang na te denken. Aarzeling is dodelijk. Dan moet je de ervaring in huis hebben om het waar te maken.
Het verdient ook aanbeveling om bondgenoten te hebben in je streven naar succes. Twee weten meer dan een in vele gevallen. In zo'n samenwerking gaat het er om dat je respect, vertrouwen en geloofwaardigheid van je partner krijgt. Vaak zie je binnen zo'n partnerschap toch vaak de neiging, dat de een de ander in de binnenbocht inhaalt en extra voordeel wil behalen. Ofschoon er tal van situaties zijn waarin je die neiging niet kunt onderdrukken, moet je voor jezelf vasthouden aan de drie genoemde basisvoorwaarden voor succes. Als je dat niet doet, breek je bewust je partnerschap in je eigen nadeel op. Een andere belangrijke les is, dat je niet met te weinig genoegen moet nemen. Als je voor de top gaat, verzet dan niet de doelen halverwege, dan vraag je om problemen. Zware uitdagingen zijn voor iedereen de moeite waard, mits men zich vooraf rekenschap geeft van de persoonlijk beperkingen, die men heeft. Het is zinloos en tijdverspilling om doelen na te streven, die niet haalbaar zijn. Wees bewust, dat in een grote creativiteit en inventiviteit, vaak de mogelijkheden besloten liggen voor andere meer passende plannen, die tot succes kunnen leiden. Denk niet, dat bepaalde bekende oplossingen, die ooit tot succes hebben geleid, ook onder jouw omstandigheden noodzakelijk opnieuw tot het bereiken van je doelstellingen zullen leiden. Denk erom dat denken en evalueren van de mogelijkheden tot een serieuze kansberekening voor het behalen van succes kan leiden. Dit proces heeft niets te maken met intelligentie, maar meer met doodgewoon aangeleerde kunstjes.

Bibliografie: Tactics, The Art and Science of Success, by Edward de Bono, Fontana Paperbacks 1986

© TW 2001