02-05-1999 Column 34: Denken en doen, op weg naar succes.

De een is gericht op het denken en het streven naar perfectie, de ander is gericht op het doen en het snel handelen, daarbij vertrouwend op hun intu´tie.
Men gelooft dat de "doeners" meer tot stand brengen dan de "denkers".
Natuurlijk wordt bij het doen ook gedacht, maar gewoon anders en directer gericht op resultaat.
Bepaalde denkmethoden kun je jezelf aanleren zonder dat er daarbij sprake is van een duidelijk verband met de mate van intelligentie van de betrokkene.
Een briljant idee is meestal niet de enige of de beste weg naar succes.
Er zijn genoeg mensen die overlopen van de meest briljante nieuwe ideeŰn. Gekke uitvinders, die toch eigenlijk meer opvallen door hun springerigheid dan door hun gedegen onderzoek en hun successen.
Soms zijn ze waanzinnig gefixeerd op hun eigen koers naar succes. Meestal blijkt dat in de praktijk hun grootste belemmering. Er is niet met ze te leven, want ze luisteren niet en zijn niet flexibel. Binnen een team zijn het wandelende tijdbommen.
Het rustige type researcher is bereid alle alternatieven te evalueren en te overwegen en gedurende dat proces aandachtig te luisteren naar ieder die hen daarbij positieve informatie kan geven. Kortom een positief en constructief type mens.
Er bestaat echter ook mensen, die graag creatief willen zijn maar daar gewoon de natuur en het denkpatroon niet voor hebben.
Verder zijn er ook die denken dat succes door "bloed, zweet en tranen" kan worden bereikt. Vaak is het zinloos hen te overtuigen van het nut van creativiteit.
Een slechte variant zijn de mensen die creativiteit zien als een excuus om er een rotzooi van te maken.
De conclusie is, dat het beschrijven van creativiteit als een "gave" voor- en tegenstanders heeft.
Als we het zien als het resultaat van een logisch proces dan ondervinden we minder weerstand.
Onbekend en onbe´nvloed zijn kan stimulerend werken op de creativiteit.
We zijn onbevangen en zien "geen beren op de weg". Na´viteit laat ons toe zonder remmingen dingen te doen, die we bij enige ervaring automatisch alternatieven zouden gaan blokkeren.
Wie kent niet de verzuchting bij zijn staf, als een nieuwe manager de moed heeft om onbevangen zijn suggesties te doen. "Alles blijkt dan al lang uitgedacht te zijn en alles is al geprobeerd". Uiteindelijk stelt de manager voor om maar eens aan de slag te gaan. Meestal krijgt hij dan de opmerking: "wat denk je dan dat we al die tijd aan het doen zijn".
De weg succes is dus meer een weg van innovatie van bedrijfsprocessen die op basis van creativiteit tot nieuwe oplossingen leidt. Toch is het nog moeilijker genoeg gerijpte oplossingen in de praktijk tot succes te laten leiden dan om ze te bedenken.
Vanwege de gesignaleerde remmingen die men heeft om met veel ervaring voortvarend creatief denkend nieuwe wegen in te slaan, kan een beetje provoceren leiden tot uitspraken, die stimulerend op het creatieve proces kunnen werken en daardoor bijdragen tot het genereren van bruikbare oplossingen.
Veranderende perspectieven geven een andere kijk op zaken, zodat nieuwe gedachten en inzichten kunnen worden gevormd. De spanningen en opgaven binnen onze dagelijkse routine vormen zeer belangrijke afbreukfactoren voor een gezonde en productieve creativiteit.
Op weg naar succes hebben we bij dit alles wel een gedegen plan nodig. Sommigen hebben zo'n plan niet en zijn toch heel succesvol. Niet op letten, zou ik zeggen. Dat zijn natuurtalenten.
Een plan verschaft je een checklist, een spoorboekje op weg naar een succesvolle toekomst.
Een reden om het initiatief te nemen en er tegen aan te gaan en actie te plegen, visie te ontwikkelen en niet te vergeten te ondernemen en dus risico te nemen.
Je persoonlijk stijl, inzicht en oordeel spelen allemaal een rol, maar zijn niet direct noodzakelijk de basis voor je persoonlijk succes.
Een plan is dus niet alleen een stuk gereedschap om je hulpbronnen te mobiliseren, maar ook noodzakelijk voor het vinden en ontwikkelen van je persoonlijke hulpbronnen.

Bibliografie: Tactics, The Art and Science of Success, by Edward de Bono, Fontana Paperbacks 1986

© TW 2001