10-10-1999 Column 54: Ondernemen, nog maar weer eens..

Nadat we maanden een sterk stijgende olieprijs hebben gezien, is nu de daling ingezet en het gaat hard!
Van boven de 24 dollar zitten we al weer op 20,50 binnen een paar dagen.
Opvallend is dat deze ontwikkeling door onze commodity watchers niet echt is voorzien.
Toch is het logisch. Immers de branche kent geen enkele discipline. Als haaien loeren ze naar elkaar. Het was wonderlijk hoe lang de afspraken zich te beperken het gehouden hebben. Ik kan me niet herinneren dat het ooit zo lang geduurd heeft. Toch was de zich nu aftekenende ontwikkeling heel logisch. Het knisperen van de valuta in de hand is een heel prettig gevoel en na een aantal jaren van tekorten op de budgets in de olielanden, voelde men nu dat er weer mogelijkheden waren om eens wat ruimer in de slappe was te komen. Op het moment dat dan de prijsstijging stagneert, komt het er op aan dat men kalm blijft en discipline behoudt. En dat gebeurt nu juist niet. Er zijn te veel producenten die het geld te hard nodig hebben. Wat is er dan makkelijker dan om even in het geniep even wat meer olie te winnen en langs de achterdeur op de markt te gooien. Dat merkt toch niemand denken de olieboeren. Juist daar zitten ze fout, want dit nieuws is meteen wereldkundig. Commodity beurzen hebben daar een neus voor.
Voor onze economische ontwikkeling is het een uitstekende ontwikkeling.
Zodra de consequenties van een weer dalende olieprijs duidelijk worden zal het wel een tijdje uit zijn met de renteangst, immers olie-industrie heeft een grote invloed op tal van producten die de laatste maanden stevig in prijs begonnen te stijgen. Inflatiecijfers zullen weer gaan dalen en de benzine en diesel prijzen zullen weer gaan terugzakken naar niveaus van 2,10 en 1,45. Dat zal iedereen beslist aanspreken en het is het moment om ŗ la baisse te gaan in oliewaarden. De renteangst in Europa is helemaal onbegrijpelijk, want als bij ons de rente omhoog gaat de dollar in waarde omlaag. Veel importproducten worden goedkoper onze inflatie gaat omlaag. Wat het zwaarste weegt lagere inflatie of moeilijker exporteren is nog maar de vraag zeker als Euroland wordt uitgebreid. Hoeveel exporteren we eigenlijk buiten Euroland. Die vraag wel eens gesteld? We krijgen in Euroland beslist net zo'n grote interne markt als de USA heeft, dus al die fluctuaties door valuta ontwikkelingen worden gedempt. Dat was toch juist het voordeel van de Euro. Soms lijkt het of men heel snel vergeet!
Overigens wat maakt het uit of Centrale Banken de rente verhogen of verlagen. In Europa is zonder enige actie van de Centrale Bank nu al maanden sprake van stijging van het renteniveau ( inmiddels 2 %, ten opzichte van het laagste niveau), dus lijkt het vrije marktmechanisme ook onafhankelijk van bankimpulsen te werken.
Valuta waarden zijn dus vooral gebaseerd op emoties. In dat verband is het wellicht veel interessanter om te constateren dat de impulsen om te ondernemen nog steeds niet doordringen bij onze industrie en dat onze constante groei vooral gebaseerd blijft op de dienstensector. Niettemin kan het geen kwaad om alle prachtige bedrijfsresultaten eens wat nader te overwegen. Kijkt men naar de ICT branche dan valt op dat naast extreme drukte er ook sprake is van stevige leegloop. Er zijn bedrijven die in de aanloop naar de grote hausse in 1996 zich vol overgave hebben gewijd aan de upgrading van hun dienstverlening en nu tot de ontdekking komen, dat het leveren van een geÔntegreerd dienstenpakket van hardware, software en personeel toch iets moeilijker is dan op het eerste gezicht gedacht en dat daar tal van cultuurproblemen om de hoek komen kijken. Een voorbeeld is Simac, een bedrijf dat in 1992 al eens in de problemen zat, daar heel goed is uitgekomen en nu doodleuk verklaart dat men in het eigen productassortiment moet gaan snijden. Laat ik nu altijd geleerd hebben, dat juist dat deel van je leveringen de meeste toegevoegde waarde opleveren. Misschien is het in de markt niet goed overgekomen, maar dan is er wellicht plaats voor een wat betere communicatie. En wat te denken van de fusie van detacheerder Brunel met Unique (in financiŽle kringen al uitgemaakt voor het meest onbetrouwbare bedrijf van de markt). In de markt wordt gezegd, dat Brunel kwalitatief onderweg is naar een helpdesk en 1e lijns detacheerder. Als het waar is, is het jammer voor al die kwalitatief uitstekende mensen die er werken. Als het niet waar is, is er weer waanzinnig slecht met de markt gecommuniceerd. Dat moet dus snel beter! Ook dat is verantwoordelijkheid nemen binnen het ondernemen. Bedrijven maken zich zorgen over de snelheid waarmee personeelsverloop op ontwikkelingen reageert in een wereld waarin personeel meer gedreven wordt door hun eigen kwaliteit dan door geld alleen. Als ik op het ogenblik de frequentie waarneem waarmee zich detacheerders zich onder de druk van de flexwet op de markt melden om bankzitters elders in te zetten, dan baart dat wel enige zorg. Alom zijn er signalen dat men in het bedrijfsleven in de aanloop naar het millennium het aanbesteden van projecten wat uitstelt. Misschien ook voor het personeel een goede reden om zich af te vragen of het profiel van een potentiŽle nieuwe werkgever beter bij hen past dan dat van hun huidige broodheer. Naar mijn mening zou in dat opzicht beheersing van het opportunisme heel wat bijdragen aan de stabiliteit en de kwaliteit in de bedrijfstak. Zowel werkgevers als werknemers zijn hier bij gebaat in hun pogingen privť dan wel zakelijk te ondernemen.


Noot: Kijk voor het laatste banenaanbod op de IBS pagina's van http://www.jobbingmall.nl en regelmatig op de nieuwsgroepen nl.markt.banen en dds.banenmarkt.
Wil je de column automatisch ontvangen, abonneer je dan! Even een E-mail terugzenden aan hans@ibsss.nl is voldoende, dan wordt je op de mailinglist geplaatst!

 
© TW 2001