09-01-2000 Column 66: Niets is meer wat het lijkt te zijn....

De eerste 5 werkdagen van het nieuwe jaar zitten er op. Rustige dagen op de weg, veel Nederlanders waren nog op vacantie. De millenniumbug heeft het grote schaal af laten weten. Hebben we nu wel of niet terecht al dat geld geÔnvesteerd? We zullen het nu misschien nooit meer weten. Misschien moeten we wel helemaal geen antwoord op die vraag willen weten. Immers als er wel wat was gebeurd, waren er beslist hele nare consequenties aan verbonden geweest. Op zich was dus de premie die we hebben betaald wel de moeite waard.
Op de beurzen was het wat minder deze week. De high tech sector ging stevig onderuit, ofschoon vrijdagavond na een dag van stevig herstel het verlies over de week niet zo dramatisch bleek als het eerder scheen. Beurslieveling Baan kreeg er weer geducht van langs op basis van dramatisch slechte resultaten in het vierde kwartaal. Mevrouw Coleman geeft er prompt de brui aan. Ik moest even denken aan het grote vertrouwen dat ze eerder had ingeboezemd en bij wie ook al weer?.... Ja juist bij al de beursanalisten die Baan met SAP aan het vergelijken waren. Erger fout zitten dan nu kan eigenlijk niet, want wat bleek later in de week? Inderdaad SAP had de winst over het laatste kwartaal verdubbeld ten opzichte van de winst in het vergelijkbare kwartaal van 1998. En dat, terwijl de omstandigheden op de markt een beetje samenspanden tegen het bereiken van nog betere resultaten. Klaarblijkelijk zijn Baan en SAP dus helemaal niet vergelijkbaar. Misschien wordt het voor beleggers wel tijd om eens wat minder te gaan luisteren naar al die analisten en beursgoeroes!! Gewoon wat meer uitgaan van eigen waarneming en wat gezonde bedrijfslogica. Neem van mij aan dat er in de verslaglegging over het vierde kwartaal nogal wat lijken uit menige ICT kast zullen rollen. Weest daarom gewaarschuwd en blijf weg van de hightech markt wat er ook gezegd wordt, tenminste totdat de resultaten van het vierde kwartaal bekend zijn! Ook de verhalen over de schaalvergroting in de Telecom sector en de noodzaak daartoe stimuleren beleggingshysterie, die wel eens nergens op gebaseeerd zou kunnen zijn. Waar is de tijd dat Energiebedrijven druk liepen te bieden op alle kleinere kabelnetten. Goudmijntjes en hoofdprijzen voor de gemeenten waar zo iets in de verkoop kon. Uiteindelijk heeft het de consument niet al te veel opgeleverd, want het productenpakket werd niet eens zo veel beter maar de abonnementsprijs wel hoger. Ook de diverse nieuwe projecten als TV on demand en tal van zijn verschijningsvormen, leidt tot overdreven verwachtingen omtrent de interesse van het publiek en de bereidheid om er stevig voor te betalen. Wie herinnert zich nog alle brave beloften waarom Sport 7 niet kon, omdat onze KPN telecompetitie openbaar bezit was. Die opvatting wordt weinig meer gehoord en Canal + doet nu voor veel meer geld, datgene wat men Sport 7 niet gunde.
De les uit dit alles is, dat men met veel realisme alles moet proberen en het goede behouden en koesteren. Makkelijk gezegd, maar hoe werkt dat dan in de praktijk?
Vooral door al het nieuwe te spiegelen aan de haalbaarheden en onhaalbaarheden van alle dag. Ik preek geen conservatisme, maar wel een zorgvuldige toetsing van de actuele situatie aan de te verwachten verbeteringen die iets nieuws zou kunnen gaan brengen.
Dat geldt ook op het vlak van de arbeidsmarkt. Enerzijds is een versterkte mobiliteit van arbeidskrachten een voordeel, anderzijds staat het van nieuwe job-mogelijkheden niet op voorhand vast, dat het echt een verbetering is. Vaak hoor ik, dat men binnen een paar jaar is uitgeleerd, dat er geen beweging in de organisatie zit en dat sleutelposities voor jaren vergeven zijn, dus daarom moet men maar iets anders gaan doen. Het is misschien zinnig om je eens af te vragen of je alternatief wel zo veel kansen biedt en waar die dan uit bestaan. Vaak schiet dit laatste stukje evaluatie er wel eens bij in. Resultaat grote teleurstellingen, afspraken die bij nieuwe bazen niet worden gehonoreerd. Uiteindelijk probeert men dan weer vlug het vege lijf te redden. Vandaag lukt dat allemaal nog vrij makkelijk, maar de tijden worden ooit weer anders.
Helaas heeft voor menigeen de voortgang van de technologie nu zo'n tempo aangenomen, dat men wel moet studeren om bij te blijven. Een werkgever, die je dus alleen gebruikt om zijn huidige klussen te doen en die je geen ontplooiingsmogelijkheden biedt, gebruikt je op meer dan ťťn manier, want als de markt straks slechter wordt, loop je het risico op straat te komen staan en dan in de sollicitatieprocedure te horen dat je kennis niet up-to-date is en dat je daarom niet wordt aangenomen. Denk daar vooral goed over na, als je je in een vlaag van ontevredenheid op de markt gaat oriŽnteren! Inderdaad niets is meer wat het eerst lijkt te zijn!

Noot: Kijk voor het laatste banenaanbod op de IBS pagina's van http://www.jobbingmall.nl en regelmatig op de nieuwsgroepen nl.markt.banen en dds.banenmarkt.

 
© TW 2001